درست عین <رفیقی که خالی از خلل است>
دل شکسته ی ما هم رفیق بی بدل است
دلم هوای تو کرده بیا ترانه ی من
که روی ماه تو امشب بهانه ی غزل است
فقط نه چشم تو کرده مرا اسیر خودش
که مبتلای دو چشمت خدای بی مثل است
بپوش موی خودت را که خلوت دل من
شبیه شهر بزرگی به روی یک گسل است
که لاتهای محله به تیپ هم زده اند
برون میای ز خانه که بر سرت جدل است
کمی ملاحظه خوب است، هوای من ابری است
که مردنِ به هوایت همیشه محتمل است
برای آنکه بماند نوشته ام غزلی
به نام حضرت حافظ که شعر او عسل است
نسخه‌ی با کیفیت اصلیفایلِ اصلیِ اثر، بدون فشرده‌سازی
